Blog: Ebola bij honden, reden tot zorg?

Geplaatst op 30-10-2014

Wie zich de koortsachtigheid waarmee door gezondheidswerkers de Ebola-epidemie wordt bestreden wil voorstellen moet maar eens naar de film “Outbreak” kijken. Hierin worden mensen besmet door een illegaal uit Afrika geïmporteerd aapje. Hoe ze het hele probleem oplossen in 1 ½ uur tijd doet geen eer aan de werkelijkheid die zich nu in West Afrika afspeelt. Het zeer gevaarlijke Ebola-virus heeft al tot duizenden doden geleid, wat op de totale wereldbevolking niet veel lijkt, maar als door al ons gereis het virus zich over de wereld kan gaan verspreiden zijn de gevolgen niet te overzien. Inmiddels zijn de testen die met vaccins worden uitgevoerd veelbelovend en zal alleen de productie ervan de volgende uitdaging vormen.

Wat begin oktober natuurlijk tot opschudding leidde onder hondeneigenaren was het feit dat de hond van een verpleegster uit Spanje, die Ebola had opgelopen, moest worden ingeslapen omdat deze viervoeter wel eens drager zou kunnen zijn van het virus na contact met zijn baasje. Dat laatste is op zich natuurlijk geen vreemde gedachtegang omdat het Ebola-virus van dieren op mensen is overgesprongen. Dit soort infectieziekten worden zoönosen genoemd. Dergelijke manieren van besmetting bestaan er meer van in de wereld, waarvan de bekendste hondsdolheid, ook wel rabiës, is. Daarnaast hebben we kippengriep, sars en mers ook al voorbij zien komen. Het Ebola-virus is ooit bij mensen geïntroduceerd via vleermuizen, chimpansees, gorilla’s, stekelvarkens en nog enkele dieren die vaak op de menukaart staan als bushmeat. Omdat het een zeer dodelijk virus is valt het bij mensen gelukkig wel meer op als iemand het heeft en kan het zich niet zo geniepig verspreiden als bijvoorbeeld het Aidsvirus, wat je jaren bij je kunt dragen zonder het te merken en waarmee je dus ongemerkt vele anderen onbedoeld kunt besmetten.

Dankzij het experimenteel toepassen van antilichamen van mensen die Ebola overleefd hebben, is de Spaanse verpleegster inmiddels weer virusvrij. Ze is alleen wel haar hond kwijt. Het vervelende is dat we gewoon nog niet weten hoe het virus zich in de hond gedraagt, zij worden er namelijk niet ziek van. En dus weten we ook niet wanneer een voor ons besmettelijke aandoening wordt uitgescheiden. Echter om meteen tot euthanasie over te gaan is wellicht wat kort door de bocht geweest, men had de hond eventueel ook in quarantaine kunnen plaatsen. Zoals er wel vaker in stresssituaties snel geschakeld moet worden, is dat waarschijnlijk hier ook gebeurd. De hond is verder ook niet getest geweest en is dus ingeslapen op basis van een aanname, net zo als twee katten destijds met de rabiëshond in Amsterdam een paar jaar geleden.

Nu waarschijnlijk binnenkort een vaccin voor handen is zal er hoop ik wat minder snel tot het doden van potentiële contactdieren worden overgegaan. Ik denk wel dat mensen die honden uit het buitenland willen halen wat voorzichtiger moeten gaan worden met van alles naar Nederland toe te slepen, een bloedtest is namelijk niet altijd 100% garantie dat een ziekte niet in een dier zit. Dit is ook weer afhankelijk van het tijdstip waarop je een dier bloed of weefsel afneemt voor onderzoek, zo kan je een vals negatieve uitslag hebben: het dier draagt het wel maar de test laat het niet zien!

Gelukkig wordt er door de WHO hard gewerkt aan oplossingen voor Ebola en zal de kans dat we in Nederland ooit een Ebola-dragende hond aan zullen treffen verwaarloosbaar klein zijn.